Faust (imię).html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Faust (łac. faustus - błogi, szczęśliwy) — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus), i oznaczające "szczęśliwie rosnący". Łacińska grupa, od której imię to pochodzi (faustus — "błogi, pomyślny", ale także faveo, favi, fautum — "sprzyjać, być przychylnym") nie ma pochodzenia indoeuropejskiego oraz pewnych odpowiedników w żadnym języku indoeuropejskim. Faustus już w epoce klasycznej zaczął wychodzić z roli imienia i występować w funkcji przydomka (cognomen)[1]. W Polsce po raz pierwszy zapisano to imię w 1488 roku. Jego patronem jest św. Faust (III wiek).
Faust imieniny obchodzi: 15 lutego, 16 lipca, 3 października, 4 października, 5 października, 13 października, 19 listopada i 26 listopada.
Znane osoby o imieniu Faust:
- Faust Socyn (Fausto Sozzini, Faustus Socinus) - włosko-polski reformator religijny, teolog, pisarz, poeta; twórca socynianizmu i doktryny religijnej Braci Polskich
- Faustus Korneliusz Sulla Feliks (konsul 31 n.e.)
- Faustus Korneliusz Sulla Feliks
Żeński odpowiednik: Fausta
edytuj Zobacz też
Faust (inne znaczenia)
Przypisy
- ↑ T. Milewski, Społeczeństwo rzymskie w świetle imiennictwa osobowego, [w:] Filomata nr 143, grudzień 1960. Należy jednak podkreślić, że wiele współcześnie spotykanych imion pochodzenia łacińskiego wywodzi się od przydomków rzymskich.
|
||||||||||||||